Als je wat vaker stukjes schrijft over hetzelfde vakgebied, loop je het risico in herhaling te vallen. Dat gebeurt mij ook wel eens, maar deze keer doe ik het bewust. Er wordt namelijk, mijns inziens, nog steeds veel te weinig gelachen in IT-land. Dat heeft enerzijds te maken met het feit dat iedereen daar manager is (ja, ja, ik weet het, ik herhaal mezelf) en zichzelf derhalve zeer serieus neemt, en anderzijds omdat lachen een emotie is die schijnbaar niet past in een stramien van nullen en enen, van logica (ik wilde het met een “k” schrijven, om misverstanden te voorkomen, maar dat mocht niet van Bill) en van zwart en wit. En dat terwijl humor toch echt ook met nullen en enen kan (11 is bijvoorbeeld een prima IT-getal), logica (met een kleine letter) soms lachwekkende resultaten kan opleveren en “zjwats-wies” toch wel een heel erg leuk cabaretesk duo uit Kerkrade was.

Kortom, zoals we dat in Limburg zo stijlvol en gevoelig kunnen zeggen, wanneer we het zat zijn om over serieuze aangelegenheden te spreken: laten we het nu weer eens over de vot hebben. Nu hoor ik u denken dat ik, sinds mijn columns niet meer gepubliceerd worden in “Limburg onderneemt” en vervangen zijn door serieuze columns (weer een bewijs dat er te weinig wordt gelachen in IT-land), wellicht ben afgegleden tot een bedenkelijk niveau van onderbroekenlol, dan kan ik u verzekeren dat ik niet lang hoefde na te denken om ook voor deze Limburgse uitdrukking een goede IT-vertaling te vinden. Wij IT-ers korten immers alles af (VM, RAID, ITIL, UNIX, BPOS, IBM, HP, etc. etc.) en vot in dit verband dus geen betrekking op het lichaamsdeel waarop men meestal zit (hoewel wordt gefluisterd dat sommigen ook wel op hun handen zitten en een enkeling zelfs op zijn eigen hoofd), maar op Virtualized On-line Technology. U hebt er nog nooit van gehoord; ik schud ze zo uit mijn mouw. Maar toch is het dé trend, en, in tegenstelling tot mijn eerdere scepsis over dit onderwerp, zie ik het groeien en groeien. Het maakt inmiddels al lang niet meer uit op welke server in welk datacentrum uw mail wordt gehost (graag Engels uitspreken, anders is het weer net of we hier plezier aan beleven en enge dingen doen met uw e-mail berichten): zolang het maar wordt gedaan. En met de snelheid van de infrastructuur van vandaag de dag (de glasvezels gaan tegenwoordig per strekkende kilometer de grond in) maakt het niet meer uit of die applicatie nu op uw eigen PC staat of via een webservice wordt aangeboden.

Ik heb eens, naar een idee van onze John, een column geschreven over “I have a dream” (augustus 2004). Zonder in herhaling te willen vallen, denk dat die droom inmiddels is uitgekomen.