Zoals dat hoort bij een bedrijf met grote affiniteit voor nieuwe technieken word ik bij KEMBIT omringd door lieden die met de nieuwste snufjes elkaar en vooral mij de loef afsteken; van high-end mp3-spelers tot Blackberri-berri's (Een nieuwe tropische ziekte?). Van techneuten kan ik veel hebben, maar als zelfs mijn dochter zegt dat mijn mobiele telefoon saai is ("je kunt er alleen maar mee bellen") en op een koelkast lijkt, dan wordt het tijd voor een gang naar de telecom-adviseur.
Om er zeker van te zijn dat het apparaat zou aansluiten bij mijn wensen (ik wilde immers telefoneren), mocht ik het allernieuwste toestel een paar dagen proberen. Zonder moeite kon de bijgeleverde handsfree-kit in de sigarettenaansteker worden geprikt en zouden alle goodies ter beschikking zijn. Nog vóór dat ik een eerste nummer kan intoetsen, klinkt het geluid van een gestoorde kikker door mijn auto (rieng-dieng-dieng-de-dieng-dieng-diengde-dieng), op een volume dat de vraag van mijn vrouw rechtvaardigt waarom ik in de huiskamer zo'n grote boxen moet hebben. Onverwacht meer dan 90 decibel in een kleine ruimte is zelfs voor muzikanten teveel: ik schrik me helemaal wezenloos. In paniek zoek ik naar een knopje om het geluid af te zetten. Wat ik precies indrukte weet ik niet meer, maar een collega zei me naderhand dat de resolutie van het zo gemaakte filmpje zo goed was dat je mijn pupillen van angst groter en kleiner kon zien worden. Snel ruk ik het apparaat uit de houder. Een lichtflits verblindt me lang genoeg om de bocht te missen en met 50 kilometer per uur tegen een lantaarnpaal te knallen. "Indien mogelijk, keer om, alstublieft", gilt het apparaat tegen mij. Terwijl de knal van de airbag nog nasuist in mijn oren, probeer ik in opperste wanhoop de politie te bellen. Een 1, en nog een 1; nu nog de 2 ... Het display licht op: voor ik in overspannen toestand uit de auto kruip zie ik daar nog net "= 4" staan. Een toevallig passerende agent bekeurt mij voor handmatig mobiel bellen in de auto. Bellen? BELLEN? HOEZO BELLEN???
De artsen zeggen dat het weer stukken beter met me gaat. Ik mag af en toe spelen met zo'n bakelieten telefoon met draaischijf, om langzaam weer te wennen. Ze adviseren me om vooral voorzichtig te zijn met elektronische apparaten die meer dan één functie aankunnen. Ik vertrouw zelfs de magnetron nog niet: zelfs die laat nog zien hoe laat het is.