Er was een tijd dat ik me kon verheugen op een nieuwe pc. De reguliere afschrijfperiode was nog niet voorbij of ik was al bezig met de specs van een nieuw apparaat. Vergelijk het maar met het verstrijken van de leasetermijn van een auto, en je begrijpt wat ik bedoel. Het nieuwe model moet meer snelheid bieden, hogere opslagcapaciteit, perfecte graphics, bluetooth, bekabelde en draadloze netwerkaansluitmogelijkheden (3 keer woordwaarde), een modem (Waarvoor was dat alweer?), enzovoorts.
Onlangs was ik weer aan de beurt. Ik werkte inmiddels al meer dan vier jaar met een oerdegelijke laptop, waar ik letterlijk en figuurlijk mee kon lezen en schrijven, want daar had ik dat ding namelijk voor nodig. De instellingen klopten, mijn office-applicaties liepen foutloos en de opslagcapaciteit en het geheugen konden mijn digitaal gedrag met gemak aan. Als het al eens een fractie van een seconde langer duurde dan ik gewend was, dacht ik met weemoed terug aan de tijd dat pc's niet eens een vaste schijf hadden. Toen programmeurs in staat waren om op 2 diskettes zowel het operatingsysteem, de programmatuur als de data op te slaan.
Collega Rik, voor wie het nieuwste niet nieuw genoeg is, heeft zich gewaagd aan een nieuw operating-systeem en het daarbij behorende office-pakket. Na het opnieuw opstarten was hij naar eigen zeggen volledig de weg kwijt. Tegen de tijd dat je zover bent dat je weet hoe je een nieuwe faciliteit zou moeten gebruiken, heb je het "met het handje" in de eerdere versie al drie keer voor elkaar. En uiteraard vreet het resources. De hardware- en softwarebakkers gaan hand in hand om de bestedingen in de IT op peil te houden, onder het mom van: ik maak resourceverslindende software en jij levert nieuwe razendsnelle producten die dat kunnen laten draaien (of omgekeerd). Automatisering omdat het kan, niet omdat het moet.
Afijn, ik dus aan de nieuwe laptop. Na een weekend (Quality time!) te hebben opgefikt aan het overzetten van data en het proberen te achterhalen wat de passwords ook weer waren die ik automatisch had laten opslaan op mijn oude doos en die ik dus niet meer kon reproduceren, ben ik op het moment van typen weer redelijk onder de levenden. Ik zoek nu naar de tien verschillen.
De moraal van het verhaal is dat je oude schoenen niet moet weggooien omdat anderen zeggen dat nieuwe schoenen beter lopen. En gymschoenen onder een smoking? Zeg nou zelf...